Untitled Document
GARIN N i k o ł a j (właśc. Nikołaj Gieorgijewicz Michajłowski), ur. 8 (20) II 1852 Petersburg, zm. 27 XI (10 XII) 1906 Petersburg, prozaik, publicysta W 1878 ukończył Instytut Komunikacji i pracował przy budowie dróg kolejowych. Pod wpływem liberalnego narodnictwa osiadł na wsi (1883) i próbował wskrzesić rozpadającą się wspólnotę wiejską. Doświadczenia z nieudanego eksperymentu uogólnił w szkicach Nieskolko let w dieńewnie (1892, Kilka lat na wsi). Pozbywszy
się iluzji narodnickich G. w licznych szkicach przedstawiał ciężkie położenie wsi, jak np. Dieriewienskije panoramy (1894, Panoramy wiejskie). Wierzył, że byt wsi polepszy postęp techniczny, nauka, kultura i lepsza organizacja walki z przyrodą. Likwidacja zacofania będzie dziełem postępowej inteligencji. Z jej szeregów pochodzą oddani swej pracy dla dobra ogółu skromni bohaterowie opowiadań Wariant (1888, Wariant) i Na praktikie (1903, Na praktyce). Losom inteligencji rosyjskiej poświęcił G. tetralogię: Dzieciństwo Tiomy (Dietstwo Tiomy, 1892), Gimnazisty (1893, Gimnazjaliści), Studienty (1895, Studenci), Inżeniery (1907, Inżynierowie). Wrażenia z podróży dookoła świata w 1898 zebrał w szkicach Po Korieje, Manczżuiii i Laodunskomu połuostrowu (1899, Przez Koreę, Mandżurię i Laotung). Zbierał także folklor koreański, opracował m.in. zb. Przypowieści koreańskie (Koriejskije skazki, 1899). W czasie wojny rosyjsko-japońskiej G. był korespondentem wojennym i napisał Dniewnik wo wriemia wojny (1904, Dziennik działań wojennych). Jest też autorem wielu opowiadań dla dzieci i o dzieciach: Kniżka sczastja (1894, Książka szczęścia), Dwońec Dimy (1899, Pałac Dimy), Natasza (1901, Natasza) i in. Był przedstawicielem roś. prozy realistycznej końca XIX w., kontynuował tradycje szkicu lat 70. i powieści autobiograficznej.
|
 |
